Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

" Η αγάπη δημιουργεί την οικογένεια " Επιστημονική ημερίδα για θέματα ομογονεϊκότητας





o   
5:00 μ.μ.
·          
Ξενοδοχείο Τιτάνια Πανεπιστημίου 52
·          
·          


Επιστημονική ημερίδα για θέματα ομογονεϊκότητας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο»

Οι «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο» δημιουργήθηκαν τον Απρίλη του 2012 από έναν αρχικά μικρό πυρήνα lgbt γονέων, ο οποίος σταδιακά μεγάλωνε μέχρι που το Γενάρη του 2014 πήραμε και νομική μορφή (Μ.Κ.Ο.) 
Ως γονείς αντιμετωπίζουμε πολλές δυσκολίες στην χώρα μας, ζούμε μέσα σε απόλυτο νομικό κενό που μας δημιουργεί ένα σωρό προβλήματα και ανασφάλειες και συχνά εισπράττουμε έντονη κοινωνική απόρριψη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά μας, που συχνά γίνονται θύματα διακρίσεων τόσο σε κοινωνικό όσο και σε εκπαιδευτικό επίπεδο και αυτό έχει άμεση σχέση με την έλλειψη νομικού πλαισίου ώστε να διασφαλίζεται η οικογενειακή μας ζωή. 
Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν, σε γενικές γραμμές, ότι υπάρχουν οι οικογένειές μας και οι αντιλήψεις και οι απόψεις τους για μας διαμορφώνονται από την υπόθεση ότι μόνο άνθρωποι του αντίθετου φύλου μπορούν να κάνουν παιδιά, συνεπώς προσπαθούμε μέσα από ανοιχτές εκδηλώσεις να ανοίξουμε την συζήτηση πάνω στο θέμα της ομογονεϊκότητας. 




Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η ημερίδα που έχουμε οργανώσει για την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 1014 από τις 5.00μ.μ. ως 10.00μμ στο ξενοδοχείο Τιτάνια (Πανεπιστημίου 32) με τίτλο: «Η αγάπη δημιουργεί τις οικογένειες» 
Σε αυτήν την ημερίδα θα συμμετέχουν πανεπιστημιακοί από όλη την Ελλάδα:

Δήμητρα Κογκίδου ΠΤΔΕ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης, 
Θεοφανώ Παπαζήση Νομική Σχολή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης, 
Βενετία Καντσά και Άσπα Χαλκίδου Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Πανεπιστήμιο Αιγαίου, 
Κώστας Γιαννακόπουλος Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Πανεπιστήμιο Αιγαίου, 
Αθηνά Αθανασίου Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Πάντειο Πανεπιστήμιο, 
Αλεξάνδρα Χαλκιά Τμήμα Κοινωνιολογίας Πάντειο Πανεπιστήμιο. 
Τέλος η Άλκηστις Κοντογιάννη, Κοσμητόρισσα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και πρόεδρος του Τμήματος Καλών Τεχνών του ίδιου πανεπιστημίου, θα παρουσιάσει το παιδικό βιβλίο που δημιούργησε η ομάδα μας με τίτλο «Τα δύο μικρά αβγά» και θα μιλήσει για τον τρόπο που τέτοια βιβλία μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλεία στην εκπαιδευτική πράξη. 

Εκείνη την ημέρα θα συζητήσουμε για το θέμα της ομογονεϊκότητας στη χώρα μας εστιάζοντας σε όσο το δυνατόν περισσότερες πλευρές του (νομική, κοινωνική, ψυχολογική, εκπαιδευτική κλπ.)
  •  


venerdi 14 /2/2014 ad Atene
presso l'Hotel Titania (Panepistimiou str. 32)dalle ore 17 alle 22
 si terra' la 1 Conferenza Nazionale sull'omogenitorialita': 


E' l'amore che crea una famiglia.
Relatori:
Dimitra Konkidu,rettore della facolta'di Pedagogia dell'universita' Aristotelio di Salonicco
Theofano' Papazisi,docente della Facolta'di Giurisprudenza dell'universita' Aristotelio di Salonicco
Venetia Kanza' e Aspa Chalchidu docenti della facolta'di Antropologia Sociale dell'universita'dell'Egeo
Kostas Ghiannakopulos docente della facolta'di Antropologia Sociale dell'universita'dell'Egeo
Athina' Athanasiu docente della facolta'di Antropologia Sociale dell'universita'Pantio di Atene
Alessandra Chalchia' docente della facolta'di Sociologia dell'universita' Pantio di Atene
 alla fine Alkisti Kontoghianni rettore dell'universita'del Peloponneso e direttrice dell'Accademia di Belle Arti del Peloponneso presentera' il libro per bambini : -Due piccole uova-scritto ,illustrato e in parte autofinanziato ed edito da noi, famiglie arcobaleno greche che finalmente siamo diventate associazione legalmente riconosciuta.




EXTRA / FEATURED / GUEST EDITORS / 02/02/2014

Οι «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο»

Το Πρώτο ΛΟΑΤ Παιδικό Βιβλίο Στα Ελληνικά.
















An inside look at Sochi's vibrant gay culture


Gay rights activist Vladislav Slavsky (left) poses for a photo with his boyfriend in a park near the Black Sea promenade in Sochi. | (REUTERS/Thomas Peter)


Andrew Tanichev, co-owner of Sochi's gay cabaret club, The Mayak. | (REUTERS/Thomas Peter)


Sergei Baklykov, a 32-year-old Ukrainian who sings like Whitney Houston, prepares for a nightly cabaret show at Mayak. | (AP Photo/Sergei Grits)


A Mayak performer adjusts her undergarments. | (REUTERS/Thomas Peter)


Dancers take five during a cabaret show. | (AP Photo/Sergei Grits)


(AP Photo/Sergei Grits)


(Lesya Polyakova/Demotix/Corbis)


(AP Photo/Sergei Grits)


(AP Photo/Sergei Grits)


Surprise! The Russian resort town's mayor is dead wrong
O
n Monday, Sochi Mayor Anatoly Pakhamov told the BBC that "we do not have [gay people] in our city." Obtuse, yes. But it's also in line with the Kremlin's distinct anti-gay stance, which has become an increasingly contentious issue in the run-up to next month's Olympics.
Considering the mayor's opinions on the matter, it's pretty easy to see why he hasn't received an invitation to Mayak, one of Sochi's two gay clubs. But had he gone to the cabaret, he might have seen how very vibrant the city's gay culture is.

http://theweek.com/article/index/255697/an-inside-look-at-sochis-vibrant-gay-culture

https://www.allout.org/en/actions/olympic-sponsors?utm_source=platform&utm_medium=email&utm_content=english&utm_campaign=olympic-sponsors-spread&t=dXNlcmlkPTcwNTY1NDEsZW1haWxpZD0yMzcxNA==

Sign letter to: International Covenant on Civil and Political Rights



January xx, 2014

Dear Ambassador XX,

We, the undersigned non-governmental organizations, are writing in advance of the 33rd meeting of State Parties to the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) to be held in New York on February 18, 2014, where you will elect a new member to the Human Rights Committee.

As you know, the Human Rights Committee is called upon to consider issues related to all human rights issues relevant to the Covenant’s implementation. Since 1994, the Human Rights Committee has explicitly clarified that the general prohibition of discrimination in the ICCPR includes a prohibition of discrimination on the grounds of sexual orientation, and that laws and policies that perpetuate such discrimination therefore are of concern to the Committee.[i]  Gender identity has likewise been considered “one of the most basic essentials of self-determination,”[ii] and the Human Rights Committee has also established that an individual’s gender identity cannot be a ground for discrimination.[iii]

It is with this in mind that we urge you to ensure that the candidate chosen to serve on the Human Rights Committee truly fulfill the criteria set out in Article 28(2) of the ICCPR, in that the candidate’s “recognized competence in the field of human rights” should include expertise regarding discrimination on the grounds of sexual orientation and/or gender identity.



Respectfully,

Aibai Culture & Education Center (China)
AIDES (France)
Anjaree Group (Thailand)
Bandhu Social Welfare Society (Bangladesh)
CAM-FAIDS (Cameroon)
Canadian HIV/AIDS Legal Network (Canada) (*)
Centre for Sexual Rights, VISION (Pakistan)
Coalition des Familles Homoparentales LGBT Family Coalition (Canada)
COC Netherlands (Netherlands) (*)
Colors Rainbow (Burma)
Common Language (China)
Diverse Voices and Action for Equality (Fiji)
Euroregional Center for Public Initiatives (ECPI)
Family Equality Council (United States)
Fundación Triángulo, por la Igualdad Social de Lesbianas, Gais, Bisexuales y Trans (Spain)
Friends of Rainka (Zambia)
GAYa NUSANTARA (Indonesia)
Global Justice Institute (United States)
Greek Rainbow Families Association - Oikogeneies Ouranio Tokso (Greece)
Heartland Alliance for Human Needs & Human Rights (United States)
House of Diversity and Education (Lithuania)
Hivos (Netherlands) (*)
IDAHO Committee
Runa Institute of Development and Gender Studies (Instituto Runa de Desarrollo Y Estudios sobre Género) (Perú)
Inter-American Center for Human Rights (United States)
International Gay and Lesbian Human Rights Commission (United States)(*)
International Lesbian and Gay Association (ILGA) (*)
International Women’s Human Rights Clinic at City University of New York Law School (United States)
ILGA-Europe (Belgium) (*)
JASS, Just Associates (United States)
LGBT Centre of Mongolia (Mongolia)
LGBTQ Parenting Network a Program of Sherbourne Health Centre (Canada)
MADRE (United States) (*)
Myanmar LGBT Rights Network (Myanmar)
OLKE – Lesbian and Gay Community of Greece (Greece)
Organization for the Protection and Propagation of the Rights of Sexual Minorities (Pakistan)
Pacific Sexual Diversity Network (PSDN) (Tonga)
The Rainbow Rights Project (Philippines)
Rete Genitori Rainbow (Italy)
Sayoni (Singapore)
Swedish Federation for Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Rights (Sweden) (*)
Swiss Rainbow Families Association (Switzerland)
TLF Share (Philippines)
Tonga Leitis' Association (TLA Tonga) (Tonga)
United and Strong Inc. (St. Lucia)
United Belize Advocacy Movement (Belize)
Urgent Action Fund-Africa (Kenya)
Women Coalition of Hong Kong (Hong Kong)

(*) Organization in consultative status with the United Nations.





[i] See, e.g., Human Rights Committee, Toonen v. Australia, Views, Communication No. 488/1992, UN Doc. CCPR/C/50/D/488/1992 (1994), para. 8.7; Human Rights Committee, Young v. Australia, Views, Communication No. 941/2000, UN Doc. CCPR/C/78/D/2000 (2003), para. 10.4; Human Rights Committee, X v. Colombia, Views, Communication No. 1361/2005, UN Doc. CCPR/C/89/D/1361/2005 (2007), para. 7.2; Human Rights Committee, 109th sess., Concluding Observations: Mauritania, UN Doc. CCPR/C/MRT/CO/1 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 108th sess., Concluding Observations: Albania, UN Doc. CCPR/C/ALB/CO/2 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 108th sess., Concluding Observations: Finland, UN Doc. CCPR/C/FIN/CO/6 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 108th sess., Concluding Observations: Ukraine, UN Doc. CCPR/C/UKR/CO/7 (2013), paras. 8 and 10; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Belize, UN Doc. CCPR/C/BLZ/CO/1 (2013), para. 13; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: China (Hong Kong), UN Doc. CCPR/C/CHN-HKG/CO/3 (2013), para. 23; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Paraguay, UN Doc. CCPR/C/PRY/CO/3 (2013), para. 9; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Peru, UN Doc. CCPR/C/PER/CO/5 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 106th sess., Concluding Observations: Philippines, UN Doc. CCPR/C/PHL/CO/4 (2012), para. 10; Human Rights Committee, 106th sess., Concluding Observations: Turkey, UN Doc. CCPR/C/TUR/CO/1 (2012), paras. 8 and 10; Human Rights Committee, 105th sess., Concluding Observations: Armenia, UN Doc. CCPR/C/ARM/CO/2 (2012), para. 10; Human Rights Committee, 105th sess., Concluding Observations: Kenya, UN Doc. CCPR/C/KEN/CO/3 (2012), paras. 8-9; Human Rights Committee 105th sess., Concluding Observations: Lithuania, UN Doc. CCPR/C/LTU/CO/3 (2012), para. 8; Human Rights Committee, 105th sess., Concluding Observations: Maldives, UN Doc. CCPR/C/MDV/CO/1 (2012), para. 8; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Dominican Republic, UN Doc. CCPR/C/DOM/CO/5 (2012), para. 16; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Guatemala, UN Doc. CCPR/C/GTM/CO/3 (2012), para. 11; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Turkmenistan, UN Doc. CCPR/C/TKM/CO/1 (2012), para. 21; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Yemen, UN Doc. CCPR/C/YEM/CO/5 (2012), para. 13; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Iran, UN Doc. CCPR/C/IRN/CO/3 (2011), para. 10; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Jamaica, UN Doc. CCPR/C/JAM/CO/3 (2011), paras. 8-9; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Kuwait, UN Doc. CCPR/C/KWT/CO/2 (2011), para. 30; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Malawi, UN Doc. CCPR/C/MWI/CO/1 (2011), para. 7; Human Rights Committee, 102nd sess., Concluding Observations: Ethiopia, UN Doc. CCPR/C/ETH/CO/1 (2011), para. 12; Human Rights Committee, 101st sess., Concluding Observations: Mongolia, UN Doc. CCPR/C/MNG/CO/5 (2011), para. 9; Human Rights Committee, 101st sess., Concluding Observations: Togo, UN Doc. CCPR/C/TGO/CO/4 (2011), para. 14; Human Rights Committee, 100th sess., Concluding Observations: Poland, UN Doc. CCPR/C/POL/CO/6 (2010), paras. 5 and 8; Human Rights Committee, 99th sess., Concluding Observations: Cameroon, UN Doc. CCPR/C/CMR/CO/4 (2010), para. 12; Human Rights Committee, 98th sess., Concluding Observations: Mexico, UN Doc. CCPR/C/MEX/CO/5 (2010), para. 21; Human Rights Committee, 98th sess., Concluding Observations: Uzbekistan, UN Doc. CCPR/C/UZB/CO/3 (2010), para. 22; Human Rights Committee, 83rd sess., Concluding Observations: Greece, UN Doc. CCPR/CO/83/GRC (2005), paras. 5 and 19; Human Rights Committee, 83rd sess., Concluding Observations: Kenya, UN Doc. CCPR/CO/83/KEN (2005), para. 27; Human Rights Committee, 82nd sess., Concluding Observations: Poland, UN Doc. CCPR/CO/82/POL (2004), paras. 5 and 18; Human Rights Committee, 81st sess., Concluding Observations: Namibia, UN Doc. CCPR/CO/81/NAM (2004), para. 22; Human Rights Committee, 79th sess., Concluding Observations: Philippines, UN Doc. CCPR/CO/79/PHIL (2003), para. 18; Human Rights Committee, 78th sess., Concluding Observations: El Salvador, UN Doc. CCPR/CO/78/SLV (2003), para. 16.


[ii] European Court on Human Rights, Van Kück v. Germnay, App. No. 35968/97 (Eur. Ct. H.R. 3d section 12 June 2003), para. 73.
[iii] Human Rights Committee, 108th sess., Concluding Observations: Finland, UN Doc. CCPR/C/FIN/CO/6 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 108th sess., Concluding Observations: Ukraine, UN Doc. CCPR/C/UKR/CO/7 (2013), paras. 8 and 10; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Belize, UN Doc. CCPR/C/BLZ/CO/1 (2013), para. 13; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: China (Hong Kong), UN Doc. CCPR/C/CHN-HKG/CO/3 (2013), para. 23; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Paraguay, UN Doc. CCPR/C/PRY/CO/3 (2013), para. 9; Human Rights Committee, 107th sess., Concluding Observations: Peru, UN Doc. CCPR/C/PER/CO/5 (2013), para. 8; Human Rights Committee, 106th sess., Concluding Observations: Philippines, UN Doc. CCPR/C/PHL/CO/4 (2012), para. 10; Human Rights Committee, 106th sess., Concluding Observations: Turkey, UN Doc. CCPR/C/TUR/CO/1 (2012), paras. 8 and 10; Human Rights Committee, 105th sess., Concluding Observations: Armenia, UN Doc. CCPR/C/ARM/CO/2 (2012), para. 10; Human Rights Committee, 105th sess., Concluding Observations: Kenya, UN Doc. CCPR/C/KEN/CO/3 (2012), para. 8; Human Rights Committee 105th sess., Concluding Observations: Lithuania, UN Doc. CCPR/C/LTU/CO/3 (2012), para. 8; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Dominican Republic, UN Doc. CCPR/C/DOM/CO/5 (2012), para. 16; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Guatemala, UN Doc. CCPR/C/GTM/CO/3 (2012), para. 11; Human Rights Committee 104th sess., Concluding Observations: Turkmenistan, UN Doc. CCPR/C/TKM/CO/1 (2012), para. 21; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Iran, UN Doc. CCPR/C/IRN/CO/3 (2011), para. 10; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Jamaica, UN Doc. CCPR/C/JAM/CO/3 (2011), para. 8; Human Rights Committee, 103rd sess., Concluding Observations: Kuwait, UN Doc. CCPR/C/KWT/CO/2 (2011), para. 30; Human Rights Committee, 101st sess., Concluding Observations: Mongolia, UN Doc. CCPR/C/MNG/CO/5 (2011), para. 9; Human Rights Committee, 100th sess., Concluding Observations: Poland, UN Doc. CCPR/C/POL/CO/6 (2010), para. 8.

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Transgender Έφηβοι στον Βαρετό Κόσμο της Αθήνας


Κείμενο: Μαρία Λούκα, Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής









Ξεκινώντας να γράφω είχα στο μυαλό μου τους στίχους από ένα παλιό τραγούδι της ελληνικής ροκ σκηνής: « Πες μου μαμά/Πες μου τι γίνεται μ’ εκείνα τα παιδιά/που αν και γεννιούνται κανονικά/δε μεγαλώνουν κανονικά/δεν ονειρεύονται κανονικά/ούτ’ ερωτεύονται κανονικά». Τότε που ο Γιάννης Αγγελάκας σάρκαζε την επίκληση της προστασίας της παιδικότητας ως μηχανισμού αναπαραγωγής προτύπων και συμπεριφορών, όπου το παιδί γίνεται ο τόπος προβολής των φαντασιώσεων των ενηλίκων στερούμενο από οποιαδήποτε δυνατότητα διακυβέρνησης του σώματος και του εαυτού. Η πιο άκαμπτη αναπαραγωγή σ’ αυτό το μηχανισμό είναι αναμφισβήτητα το φύλο. Η «αστυνομία του φύλου» ασκεί την πιο σκληρή επιτήρηση ήδη από την κούνια για να περιφρουρήσει την ομαλή εξέλιξη σ’ έναν ετεροφυλόφιλο ενήλικα.
Αναρωτιόμουν λοιπόν τι γίνεται μ’ αυτά τα παιδιά που νιώθουν κάπως άβολα και κλειστοφοβικά  στην ταμπέλα του «κανονικού»,  με τα αγοράκια για παράδειγμα που κλέβουν το κραγιόν της μητέρας τους και μελαγχολούν με τα αυτοκινητάκια, με τα κοριτσάκια που τους τη σπάει το ροζ και σιχαίνονται τη Barbie, με εκείνα τα παιδιά που στα πρώτα στάδια της ψυχοσεξουαλικής τους ανάπτυξης δε νιώθουν έλξη για το άλλο φύλο και κυρίως δε νιώθουν οικεία στο βιολογικό τους φύλο. Στην προοδευτική ακαδημαϊκή σκέψη τα λένε «transgender παιδιά» και σε αρκετές χώρες αναπτύσσουν στρατηγικές υποστήριξης στην εφηβεία και την ενηλικίωση τους, ώστε να κατοχυρώσουν το δικαίωμα της αυτενέργειας και αυτοδιάθεσης και να ζήσουν με τον τρόπο που θα επιλέξουν. Στην Ελλάδα όπου απειλούνται με αφορισμό οι βουλευτές που θα ψηφίσουν την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, οι γονείς συνήθως  βάφουν πιο έντονο μπλε ή ροζ το παιδικό δωμάτιο. Κι αν η ταυτότητα φύλου δεν αντιστοιχίζεται πλήρως στο χρώμα, το έργο της «συμμόρφωσης» αναλαμβάνουν οι ψυχίατροι.
Η Συλβί ήταν ένα τέτοιο παιδί. Στην καταχώριση 'φύλο' το πιστοποιητικό γέννησης έγραφε αρσενικό. Ενηλικιώθηκε σχετικά πρόσφατα. Συναντηθήκαμε στα γραφεία του Συλλόγου Υποστήριξης Διεμφυλικών , όπου και δραστηριοποιείται από το Μάρτιο. «Οι ιστορίες των τρανς παιδιών είναι παρόμοιες» μου λέει. «Τα σημάδια εμφανίζονται σε πολύ μικρή ηλικία. Σε μένα ξεκίνησε από τα έξι, έπαιρνα τα καλλυντικά της μαμάς μου και μου άρεσαν τα γυναικεία ρούχα. Πέρασα μια περίοδο σύγχυσης και κατάθλιψης. Στα επτά με πήγαν πρώτη φορά σε ψυχολόγο. Πήγε να με αποτρελάνει, μου έλεγε ότι έχω σχιζοφρένεια ή ότι είμαι διαταραγμένη προσωπικότητα. Γενικά οι ψυχολόγοι στην Ελλάδα είναι πολύ πίσω. Όταν έρχεται ένα παιδί στα επτά και σου λέει ότι θα προτιμούσε να έχει γεννηθεί γυναίκα, περιμένει μια καλύτερη αντιμετώπιση. Να σου πω την αλήθεια, πιστεύω ότι προϋπάρχει αυτή τάση από τη στιγμή της γέννησης σου».
Τα περισσότερα τρανς παιδιά φανερώνονται από τα πρώτα παιδικά τους χρόνια με την προτίμηση και την υιοθέτηση χαρακτηριστικών του άλλου φύλου. Το οικογενειακό περιβάλλον είναι ο κρίσιμος παράγοντας για την εξέλιξη του παιδιού και η αποδοχή ή η δυσανεξία του στη διαφορετικότητα αφήνει ανεξίτηλο μάλλον ίχνος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου. Η Συλβί απ’ αυτή την άποψη στάθηκε τυχερή. Η οικογένεια της αναδείχθηκε πολύτιμος συμπαραστάτης σ’ αυτή τη διαδρομή και σήμερα που βρίσκεται στη διαδικασία της μετάβασης, οι γονείς ανέλαβαν πλήρως το κόστος της εγχειρητικών επεμβάσεων αναπροσδιορισμού φύλου που πρόκειται να κάνει. «Η οικογένεια μου το κατάλαβε από νωρίς. Εγώ κάποιες φορές ένιωθα ενοχικά, γιατί η μητέρα μου είχε ορισμένες ψυχολογικές μεταπτώσεις και δεν ήθελα να την επιβαρύνω. Όταν τελείωσα το σχολείο, τους το ανακοίνωσα και ήταν σα να το περίμεναν».
Για την ελληνική οικογένεια που είναι αντανάκλαση του συντηρητικού και ηθικοπλαστικού κοινωνικού πλαισίου, αυτή η αντιμετώπιση συνιστά μάλλον την εξαίρεση στον κανόνα. Ο κοινωνικός αποκλεισμός των τρανς ατόμων που γίνεται πεπρωμένο στις περισσότερες περιπτώσεις για την υπόλοιπη ζωή τους, ξεκινά ακριβώς από τον «καθαγιασμένο» οικογενειακό θεσμό.  Οι περισσότεροι τρανς έφηβοι εκδιώχνονται από την οικογένεια τους όταν αποκαλύπτονται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι τρανς έφηβοι έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονικότητας διεθνώς. Σύμφωνα με αμερικάνικες έρευνες τα ποσοστά αυτοκτονίας στα νεαρά τρανς άτομα είναι δεκαπλάσια απ’ ό, τι στον υπόλοιπο πληθυσμό και τετραπλάσια ανάμεσα στα LGBT άτομα. Τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική Ιταλία δεν είναι τόσο μακρινά. Τη «βουτιά» απελπισίας του 15χρονου Αντρέα στη Ρώμη -του αγοριού με το ροζ παντελόνι, όπως γράφτηκε στον Τύπο και τα  social  media- το Νοέμβρη του 2012, ακολούθησαν άλλες δύο αυτοκτονίες εφήβων που δεν ανταποκρίθηκαν στη νόρμα αρρενωπότητας και πλήρωσαν αυτή τους την απειθαρχία.
«Γνωρίζω περιπτώσεις τρανς εφήβων που εκδιώχθηκαν από την οικογένεια σε ηλικία 14-15 ετών. Γνωρίζω περιπτώσεις που υπήρξε ακραία ενδοοικογενειακή βία, ή και απειλές τον πατέρα (που έβαζε το όπλο στον κρόταφό του) ότι αν προχωρήσεις θα αυτοκτονήσω. Η ταυτότητα και έκφραση του φύλου είναι σχεδόν αδύνατον να κατασταλεί, το φύλο είναι ο ίδιος ο εαυτός μας. Η οικογένεια, λοιπόν, δυστυχώς, συχνά, δεν είναι ο πιο ασφαλής χώρος για τους τρανς ανθρώπους» μου εξηγεί η Μαρίνα Γαλανού, πρόεδρος του Σωματείου. Η Μαρίνα αναδεικνύει άλλον ένα χώρο που έχει ιδιαίτερη σημασία -συνήθως αρνητική- για τα transgender παιδιά, το σχολείο. «Νούμερο ένα πρόβλημα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον είναι η άγνοια, πρώτα και κύρια η άγνοια των διδασκόντων. Η άγνοια όμως συχνά είναι δίδυμο αδέρφι της προκατάληψης, που δυστυχώς βασιλεύει στα σχολειά μας. Όταν οι τρανς έφηβοι/ες έρχονται σε επαφή μ’ αυτό το εκρηκτικό μίγμα, το αποτέλεσμα είναι οι έμφυλες προσβολές, η χλεύη, οι παρενοχλήσεις, και φυσικά το τρανσφοβικό μπούλινγκ. Και εκεί ασφυκτιά ο/η τρανς έφηβος/η, που είτε θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις, είτε πολλές φορές εξαναγκάζεται να φύγει από το σχολείο».

Η Teresa de Lauretis , Ιταλίδα συγγραφέας και καθηγήτρια, είχε αναφέρει πριν μερικά χρόνια στο Παρίσι (2007) ότι όλα τα παιδιά είναι «queer» εννοώντας προφανώς την πολλαπλότητα σεξουαλικών επιλογών και ταυτοτήτων που ανοίγονται σ’ ένα παιδί που θα μπορούσε να κάνει ελεύθερη χρήση του σώματος. Το εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν ο καθ’ ύλην αρμόδιος φορέας που θα έπρεπε να υποστηρίξει τα παιδιά σ’ αυτό το βηματισμό αναγνωρίζοντας όλες τις επιλογές ως ισότιμες. Αντ’ αυτού συχνά λειτουργεί ως δεσποτική μηχανή που αποβάλλει συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως «αποκλίνουσες».  Το μάθημα συχνά συνοδεύεται από χλευαστικά σχόλια έως και σωματική βία.  Ως εκ τούτου τα ποσοστά της σχολική διαρροής είναι ιδιαίτερα αυξημένα σε τρανς άτομα.
Η Συλβί αναβιώνει τις δικές της άσχημες μνήμες: «Ήταν δύσκολα τα χρόνια στο σχολείο. Εννοώ και από τους καθηγητές και από τους συμμαθητές μου. Στο δημοτικό υπήρχαν αθώα και ανώδυνα πειράγματα. Μου λέγαμε για παράδειγμα ότι μοιάζω με κορίτσι. Εγώ τότε ντυνόμουν ουδέτερα αλλά δε θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να βγάζει κάτι το αρσενικό. Στο γυμνάσιο υπέστην σκληρό μπούλινγκ που έφτασε μέχρι και την απόπειρα βιασμού και αναγκάστηκα να αλλάξω σχολείο. Σ’ αυτή την ηλικία έπεσε στα χέρια μου ένα περιοδικό που φιλοξενούσε μια συνέντευξη της Τζένης Χειλουδάκη, τη διάβασα και σκέφτηκα ότι αυτό θέλω να κάνω κι εγώ». Ομολογεί ότι και σήμερα ως ενήλικη πλέον υπάρχουν πολλοί χώροι που δε νιώθει άνετα , αφού η τρανσφοβία είναι πολύ ισχυρή και διεισδύει σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής. «Εγώ για παράδειγμα πλέον δε χρησιμοποιώ τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς παρά μόνο το αυτοκίνητο μου. Έχω πολύ νωπό ακόμα στη μνήμη μου ένα περιστατικό. Πέρσι το Μάιο ήμουν στο λεωφορείο, φορούσα ακουστικά και άκουγα μουσική. Ξαφνικά με πλησίασε ένας άνδρας με ένα μαχαίρι και φώναξε  ‘’θα σε σκοτώσω ρε πούστη’’. Ο οδηγός δεν ήθελε καν να φωνάξει την αστυνομία».

Οι Πολιτείες πάντως που δεν αντιλαμβάνονται το παιδί ως απλή αναπαραγωγική μηχανή που ανάγεται σε συγκεκριμένη ταυτότητα, φύλο και σεξουαλικό προσανατολισμό μεριμνούν σταδιακά για τη διαμόρφωση ενός υποστηρικτικού πλαισίου για τους τρανς έφηβους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και τη Γερμανία υπάρχουν ομάδες συμβουλευτικής για τα τρανς παιδιά και τους γονείς τους. Για παράδειγμα τοπικά σχολικά και πανεπιστημιακά διοικητικά συμβούλια σε όλη την ανάγκη έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι τάσεις εκφοβισμού και αποκλεισμού που βιώνουν οι διεμφυλικοί νέοι. Το Τμήμα για τα Παιδιά , τα Σχολεία και τις Οικογένειες της βρετανικής κυβέρνησης παρέχει καθοδήγηση στα σχολεία της χώρας για την τρανσφοβική βία, ενώ έχουν εκδοθεί και προγράμματα διδασκαλίας που απευθύνονται στους διευθυντές των κολεγίων και των ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Σε μια σειρά από σχολεία στην Πολιτεία της Καλιφόρνια δεν υπάρχει διαχωρισμός φύλου στις τουαλέτες, για να αρθούν οι διακρίσεις ακόμα και σε επίπεδο σημειολογίας της καθημερινότητας. Το Πανεπιστήμιο του Τορίνο εκδίδει σπουδαστικές κάρτες ταυτότητας με το όνομα επιλογής του σπουδαστή, ακριβώς για να διευκολύνει τα διεμφυλικά άτομα. Η Γερμανία από την 1η του Νοέμβρη 2013 έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που επιτρέπει στους γονείς να μη δηλώνουν το φύλο του παιδιού στο πιστοποιητικό γέννησης.  Το 2011 η Αυστραλία επέτρεψε την επιλογή του «τρίτου φύλου» ή την επιλογή «Χ» στα διαβατήρια. Αυτές οι πολιτικές εκτός των άλλων προστατεύουν και μια ιδιαίτερη κατηγορία που είναι τα intersex παιδιά. Σύμφωνα με τους ειδικούς 1 στα 1.500 παιδιά γεννιέται χωρίς σαφώς προσδιορισμένα γεννητικά όργανα και πολλά intersex άτομα δεν αναπτύσσουν χαρακτηριστικά συγκεκριμένου φύλου μέχρι κάποια ηλικία.  Σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς είναι αυτοί που «ορίζουν» το φύλο του παιδιού και συχνά προχωρούν σε μια σειρά από ανεπιθύμητες επεμβάσεις. Νωρίτερα φέτος, τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν τις επεμβάσεις «διόρθωσης» στις περιπτώσεις των intersex ατόμων καθώς τις περισσότερες φορές δημιουργεί περισσότερα προβλήματα στο ίδιο το άτομο παρά το βοηθά.
Πριν λίγες μέρες, η Λουάνα, ένα εξάχρονο κορίτσι από την Αργεντινή έγινε το πρώτο αναγνωρισμένο τρανσέξουαλ παιδί στον κόσμο.  Η Λουάνα γεννήθηκε ως Μανουέλ αλλά δυσφορούσε στο φύλο της. Στην ηλικία των 20 μηνών, όταν άρχισε να προφέρει τις πρώτες του λέξεις, είπε στη μητέρα του μια δισύλλαβη φράση: «Εγώ κορίτσι». Η μητέρα πείστηκε να κλείσει ένα ραντεβού με τους υπεύθυνους ενός προγράμματος ειδικού για τρανς άτομα, στο δημόσιο νοσοκομείο Durand του Μπουένος Αϊρες. Η επικεφαλής του τμήματος Βαλέρια Παβάν περιέγραψε στη «Λιμπερασιόν» την πρώτη της συνάντηση με τον Μανουέλ, ένα «συννεφιασμένο αγοράκι που ήθελε να αλλάξει και να το φωνάζουν Λούλου». Όταν ξαναπήγε, ντυμένο νεράιδα, ήταν πια ένα άλλο παιδί. Έλαμπε, και μαζί και η μητέρα του, που το έβλεπε να ξαναγεννιέται. Βάσει του προοδευτικού νόμου Περί Ταυτότητας Φύλου, τον οποίο ψήφισε η Αργεντινή τον Μάιο του 2012, η Λουάνα είναι επισήμως κορίτσι. Ήδη πέντε ακόμη παιδιά στη χώρα βαδίζουν στα βήματά της.
Ένας βασικός προβληματισμός στο εσωτερικό της τρανς κοινότητας σχετίζεται με τη μεθοδολογία για τις θεραπείες επαναπροσδιορισμού φύλου που στις περιπτώσεις των εφήβων αποκτά μια πιο ευαίσθητη διάσταση. Υπάρχει η άποψη ότι είναι καλύτερα για ένα τρανς παιδί να ξεκινήσει από μικρή ηλικία τη διαδικασία της μετάβασης φαρμακολογικά με ορμονοληψία, διότι αν λάβει έγκαιρα αναστολείς ορμονών πριν δράσουν οι φυσικές ορμόνες γίνεται πιο εύκολα η μετάβαση. Είναι μια μεθοδολογία που ακολουθείται κατά κόρον στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε εξειδικευμένα κέντρα που μαζί με τη συμβουλευτική συνιστούν στις οικογένειες των διεμφυλικών εφήβων τη χορήγηση ειδικών ορμονών που αναστέλλουν την ανάπτυξη έμφυλων χαρακτηριστικών. Η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ολλανδία επίσης διαθέτουν θεραπείες και για άτομα κάτω των 18 ετών. «Αυτό από ιατρικής άποψης είναι σωστό. Υπάρχει όμως και η άλλη άποψη, που λέει ότι είναι καλύτερα να αφήσουμε το παιδί να προχωρήσει ηλικιακά (δηλαδή τουλάχιστον στα 16-17 του χρόνια) ώστε οι αποφάσεις του να είναι πιο συνειδητές και παράλληλα να του προσφέρουμε ένα ασφαλές περιβάλλον, όπου θα γίνεται σεβαστή η ταυτότητα και έκφραση φύλου του χωρίς προκαταλήψεις. Προσωπικά τείνω ως προς τη δεύτερη άποψη, νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για το παιδί / έφηβο και λιγότερο η μετάβαση από φαρμακολογικής άποψης (ορμόνες). Δηλαδή έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα, όχι στην ιατρική αντιμετώπιση. Το παιδί χρειάζεται αγάπη και φροντίδα, η ιατρική ας περιμένει.» υποστηρίζει η Μαρίνα Γαλανού.


Στην Ελλάδα πάντως οι θεραπείες ακόμα και για τους ενήλικους είναι αρκετά δύσκολες, καθώς το κόστος τους κυμαίνεται στις 20.000 ευρώ και απ’ αυτό το Εθνικό Σύστημα Υγείας καλύπτει μόλις τα μισά με την προϋπόθεση μιας γραφειοκρατικής, μακρόχρονης και επώδυνης συχνά ψυχικά διαδικασίας. Η Συλβί μόλις ολοκλήρωσε τη δική της διαδικασία μετάβασης και μόλις τελειώσει τη θεραπεία της, θα ανοίξει ένα κομμωτήριο με το όνομα που επέλεξε να ζήσει. Εξάλλου, όπως έλεγε η πρωταγωνίστρια του Αλβοδοβάρ στην ταινία «Όλα για τη μητέρα μου» απευθυνόμενη στον πρώην σύντροφο της που πλέον ζούσε ως τρανς γυναίκα «Γίνεσαι πιο αυθεντικός, όσο περισσότερο μοιάζεις με αυτό που ονειρευόσουν να είσαι».

http://www.vice.com/gr/read/transgender-efivoi-stin-athina

Flying Solo: A Transgender Widow Fights Discrimination


ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΑ TRANS ΑΤΟΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΒΑΘΙΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ

''92 ετων. Βετερανος του Δευτερου Παγκοσμιου Πολεμου. 

Την μεγαλυτερη ομως μαχη την κέρδισε το 1976 όταν εκανε 

sex change και συνεχισε την καριερα της ως transgender 

woman. To 2004 παντρευτηκε τον ερωτα της ζωης της*. 

Τώρα, χήρα και σε αυτή την ηλικία εξακολουθεί να αγωνίζεται


για την σύνταξη χηρείας, γιατί η πολιτεία ΔΕΝ αναγνωρίζει το 

φύλο της (στο βίντεο οι λεπτομέρειες). From transitioning to

 'flying solo' , η γυναίκα αυτή παλεύει ενάντια στο 

discrimination που επιβάλλει η γραφειοκρατία στις queer 

ζωές.''


After serving as a pilot during WWII, Robina Asti transitioned to living as a woman in the 1970s.

After serving as a pilot during WWII, Robina Asti transitioned to living as a woman in the 1970s.

Now 92 years old, she fondly remembers spending time over the Pacific during World War II. She was only 21 at the time.

Getting her pilot’s license at just 18, Robina became a commercial pilot and flight instructor.
This 92-Year-Old Trans WWII Veteran Is Fighting To Be Treated Like Any Other Widow

In 1976, she decided to begin living as a woman “in body, soul, and mind.” The prejudice against her at that time was extraordinary.

This 92-Year-Old Trans WWII Veteran Is Fighting To Be Treated Like Any Other Widow

Working as a vice president of a mutual fund, she would go to work in men’s clothing and then change in the evenings.

“It was quite burdensome, and I knew it would never be accepted then. So I quit and decided I had to live and work as a woman.”
Working as a vice president of a mutual fund, she would go to work in men's clothing and then change in the evenings.

She legally changed the sex on her pilot’s license, her driver’s license, and obtained a U.S. passport as a woman. For Robina, it was a complete rebirth.

She legally changed the sex on her pilot's license, her driver's license, and obtained a U.S. passport as a woman. For Robina, it was a complete rebirth.

She soon met Norwood Patton, the man who would one day become her husband.

She soon met Norwood Patton, the man who would one day become her husband.

When things became serious, Robina knew she would have to tell Norwood about her transition.

When things became serious, Robina knew she would have to tell Norwood about her transition.

Less than a week later, Norwood came back.

This 92-Year-Old Trans WWII Veteran Is Fighting To Be Treated Like Any Other Widow

Every month, Norwood would ask for her hand in marriage. Every month, she would refuse.

Every month, Norwood would ask for her hand in marriage. Every month, she would refuse.

Finally in 2004, Robina married her longtime sweetheart in a small ceremony in an airplane hangar in Orange County, N.Y.

“It was, without a doubt, the finest time in my life.”
Finally in 2004, Robina married her longtime sweetheart in a small ceremony in an airplane hangar in Orange County, N.Y.

Eight years later, Norwood passed away at the age of 97.

Eight years later, Norwood passed away at the age of 97.

After his passing, Robina applied for survivor benefits with the SSA. She was denied after it was determined she was “legally male” at the time of their marriage — despite all the legal documents she had in her possession.

After his passing, Robina applied for survivor benefits with the SSA. She was denied after it was determined she was "legally male" at the time of their marriage — despite all the legal documents she had in her possession.

“I am so insulted that the Social Security Administration refused to recognize me as a woman and treated my marriage to Norwood in such a disrespectful way.”

"I am so insulted that the Social Security Administration refused to recognize me as a woman and treated my marriage to Norwood in such a disrespectful way."

In June 2013, Lambda Legal filed a request for reconsideration on Robina’s behalf. After more than six months, there is still no word from the Social Security Administration.

This 92-Year-Old Trans WWII Veteran Is Fighting To Be Treated Like Any Other Widow

She hopes that her case is a success, not for the money, but for “the act of humanity which is necessary here.”

She hopes that her case is a success, not for the money, but for "the act of humanity which is necessary here."





Contact Us

Name *
Email *
Subject *
Message *
Powered byEMF Web Forms Builder
Report Abuse